• sl_1_YN.jpg
  • sl_2_YN.jpg
  • sl_3_YN.jpg

Pierwsza pomoc

Postępowanie w konkretnych przypadkach

Zasady udzielania pierwszej pomocy zostały szerzej opisane w poprzednich artykułach. Tutaj szczegółowo omawiamy postępowanie w konkretnych przypadkach pomocy.

Czynności w poszczególnych sytuacjach:

Omdlenie

− układamy poszkodowanego na plecach,

− unosimy mu nogi,

− kontrolujemy oddech i tętno,

− zapewniamy dostęp świeżego powietrza.

Ból w klatce piersiowej

Objawy mogące sugerować podejrzenie zawału serca:

− duszność,

− wymioty

− bladość,

− zimne poty,

− strach,

− ból zlokalizowany za mostkiem.

Charakter bólu:

− piekący, rozrywający, uczucie cięŜaru na klatce piersiowej,

− trwający ponad 20 min. pomimo odpoczynku i leków.

Postępowanie. WEZWIJ POMOC!

− ułożenie w pozycji siedzącej - zakaz chodzenia!

− dopływ świeżego powietrza,

− rozluźnij ubranie,

− wsparcie psychiczne - nie panikujemy,

− nie podajemy leków, picia ani jedzenia.

Krwawienie z nosa

− ułożenie w pozycji siedzącej,

− głowa pochylona do przodu,

− oczyszczamy nos,

− uciskamy skrzydełka nosa,

− zakładamy zimny okład na kark.

Rany - pierwsza pomoc;

− zapewnij bezpieczeństwo własne i miejsca zdarzenia,

− załóż rękawiczki,

− uciśnij miejsce krwawienia, w przypadku ręki lub nogi unieś je do góry,

− przyłóż jałową gazę do rany, aby osłonić ranę - uciśnij gazę bandażem.

− drugim bandażem owiń i zabezpiecz ranę, miejsce krwawienia,

− unieruchom zranioną kończynę,

− rany zanieczyszczone (ziemia, piasek) - przemyj strumieniem wody.

Padaczka

- zabezpieczamy głowę podopiecznego i

- układamy go w bezpiecznej pozycji,

- nie wolno wkładać mu niczego między zęby ani podawać niczego do picia;

- wzywamy pogotowie.

Jaka to jest pozycja bezpieczna – boczna ustalona

- pozycja taka powinna być stabilna

- jak najbliższa ułożeniu na boku z odchyleniem głowy i brakiem ucisku na klatkę piersiową

- stosowana u osób nieprzytomnych, oddychających.

Ułożenie poszkodowanego, krok po kroku:

krok 1: uklęknij przy poszkodowanym, zdejmij mu okulary i wyprostuj nogi

krok 2: rękę znajdującą się bliżej Ciebie ułóż prostopadle do ciała rannego, zginając ją w łokciu tak, aby dłoń była skierowana do góry

krok 3: drugą rękę przełóż nad klatką piersiową poszkodowanego i ułóż grzbiet dłoni przy policzku

krok 4: chwyć nogę znajdującą się dalej od Ciebie i zegnij w kolanie

krok 5: łapiąc za zgiętą nogę przetocz ciało poszkodowanego w swoją stronę tak, aby ułożyło się na boku.

krok 6: kontroluj oddech.

Pierwsza pomoc

Podstawy udzielania pierwszej pomocy.

W pracy opiekunki musisz być gotowa na wszystko. Może się zdarzyć tak, że w oczekiwaniu na karetkę pogotowia, będziesz zobowiązana do udzielenia pierwszej pomocy.

Pierwsza pomoc to czynności wykonywane w razie wypadku, urazu, mające na celu ochronę życia i zdrowia poszkodowanego. Należy pamiętać o kilku podstawowych zasadach i nie dać się opanować panice. Nasze działania muszą być jednak przemyślane, poparte odrobiną wiedzy. Najważniejszą zasadą udzielania pierwszej pomocy – jest nie szkodzić. Jeśli nie jesteś więc pewna co robić, lepiej wykonać podstawowe czynności, upewnić się czy poszkodowany jest bezpieczny i czekać na przybycie pogotowia ratunkowego.

Warto jednak zapoznać się z podstawami udzielania pierwszej pomocy:

  1. Upewnij się, że poszkodowany jest bezpieczny, ewentualnie postaraj się wyeliminować czynnik zagrażający życiu.
  2. Sprawdź jego reakcje: delikatnie potrząśnij za ramiona, zapytaj czy wszystko w porządku.
  3. Jeśli reaguje: zostaw w pozycji w jakiej go zastałaś i monitoruj jego stan, sprawdzaj tętno.
  4. Jeśli nie reaguje: odwróć poszkodowanego na plecy, udrożnij jego drogi oddechowe poprzez odgięcie głowy do tyłu i lekkie uniesienie żuchwy.
  5. Utrzymując drożność (poprzez nasłuchiwanie, obserwację i dotyk, przeznaczając na każdą z czynności, co najmniej 10 sekund) poszukaj prawidłowego oddechu, jednocześnie pamiętając, iż w pierwszych minutach po zatrzymaniu krążenia poszkodowany może oddychać słabo.
  6. W sytuacji, kiedy oddech jest prawidłowy: ułóż poszkodowanego w pozycji bezpiecznej, wezwij pomoc i rozpocznij uciskanie klatki piersiowej:

- uklęknij obok poszkodowanego

- ułóż nadgarstek jednej ręki na środku klatki piersiowej osoby poszkodowanej, a nadgarstek drugiej na już położonym

- spleć palce obu dłoni i upewnij się, że nie uciskasz żeber, nadbrzusza czy dolnego końca mostka

- pochylając się nad poszkodowanym, wyprostuj ramiona i ustaw prostopadle do mostka, uciskaj na głębokość 4-5 cm

- po każdym uciśnięciu, zwolnij nacisk, powtarzaj z częstotliwością 100/min

  1. Uciskanie połączone z oddechami ratowniczymi:

- 30 uciśnięć klatki piersiowej, następnie udrażniamy drogi oddechowe (odginamy głowę i unosimy żuchwę)

- usta zostawiamy lekko rozchylone, kontynuujemy uciskanie i oddechy ratownicze w stosunku 30:2

- cały czas monitorujemy stan poszkodowanego

- kontynuujemy czynności resuscytacyjne, dopóki poszkodowany nie zacznie normalnie oddychać lub nie pojawią się służby ratownicze.

 

Na pomoc!

 

Praca opiekunki osób starszych do łatwych nie należy. Z tym stwierdzeniem zgodzą się niemal wszyscy. I choć, jak każde inne zajęcie, potrafi dać wiele satysfakcji, niesie za sobą tyle samo stresów i zagrożeń.

Wśród czynników stresogennych na plan pierwszy wysuwa się strach: co robić w momencie zagrożenia życia, kiedy nasz podopieczny zasłabnie, zemdleje.

Nie panikować! Łatwo powiedzieć, trudniej zrobić:)

Spoczywa na nas bowiem olbrzymia odpowiedzialność za drugiego człowieka, co już samo w sobie jest dość stresujące. Jednak naprawdę pomocna może okazać się w takiej sytuacji instrukcja postępowania. Jeśli ostatecznie wiesz co robić, nawet tylko w teorii, to stres czy też strach okaże się dużo mniejszy.

Zachęcamy do zapoznania się ze schematem działania w sytuacji kryzysowej:

  • pierwszym, najistotniejszym krokiem jest oczywiście wezwanie pomocy – w tym celu musimy zapamiętać lub zapisać numer alarmowy, by w ataku paniki mieć go zawsze pod ręką,
  • Europejski numer alarmowy - 112
  • ponadto należy przygotować podstawowe informacje: dane i adres poszkodowanego,
  • podać nasze dane: kto zgłasza zdarzenie,
  • stworzyć ogólny opis stanu w jakim aktualnie znajduje się poszkodowany, czy jest przytomny, czy oddycha.

Znamy już schemat działania. Warto jednak przygotować sobie dodatkowo przykładową rozmowę z pogotowiem ratunkowym w języku niemieckim. W momencie zdarzenia liczy się czas reakcji. W nagłym wypadku nie będzie nawet chwili na dodatkowe działania czy szukanie odpowiednich słów i zwrotów w słowniku. Tu również przychodzimy z pomocą. Oto przykład takiej konwersacji:

W języku polskim:

Centrum Powiadamiania Ratunkowego. Dzień dobry.

* Dzień dobry. Nazywam się Maria Kowalska. Mój adres to Asternweg 34, Berlin. Opiekuję się panią Fleig.

Moja podopieczna ma 98 lat i zemdlała. Jest nieprzytomna i ledwo wyczuwam puls. Potrzebuje pomocy.  Proszę przyjedźcie szybko.

W języku niemieckim:

*Hallo, ich heiße Maria Kowalska.

Meine Adresse ist: Asternweg 34 (vierunddreißig), Berlin .

Ich bin Betreuerin der Frau Fleig/des Herrn Fleig. Frau Fleig/ Herr Fleig ist 98 (achtundneunzig)Jahre alt und ist krank.

Ich brauche ihre Hilfe. Bitte kommen Sie schnell.

 

Mamy nadzieję, że artykuł okazał się pomocny. Zachęcamy do kontaktu w każdej sprawie.

 

Social media



Yvonne-N sp. z o.o.


ul. Józefa Lompy 21 

67-200 Głogów 

Tel : 0048 / 76 754 19 61 

Tel/fax : 0048 / 76 724 05 52 

E-mail : info@yvonne-n.eu www.betreuerin-polen.com


Oddział Koszalin: 


ul. Młyńska 55/2

75-422 Koszlain 

Tel : 0048 / 519 747 529 

E-mail : yvonne-n@wp.pl